آ شفتگوي نها

مرثيه براي حاجيه خانم پونكي

امید شمس


 

اندوه و خون بجوشان

                     وُ خون بجوشان زنگ كو

                                       زنگ كو   كو؟

پهلو هزار روز صد انتهاي هاي تنم

                             هاي هاي تنم كو؟

                                            كو؟

گيسو نهنگ خميده زخم      تنهاي حاجيه خانم   يا

سوسو زن ِ زنانه نهان يا

 

                  زندان كشيده تن ها كشيده و من ها

هابيل و حاجر و حوٌا

                  

                   با قالي ِ جنونِ جقٌه  تنيده

                   هِقٌه وُ  فريادِ شام خليده يا

شريان زاغ بريده        حلقومِ بي طنين ِ گره خورده ي خرما

 

تنبور تن زده در آتش كلٌميني يا

والله و لا اله الاٌ  بيجار ثانيه گم اله الاٌ

سردت ميانه ي سيلااله الاٌ تنديس ِ سوزش ِ ساز

الله و لا اله اي خاك يا كلٌميني به عزت و آماسِ لا

به فغان جاناللهوااااي الٌا دلماله نروالله

سرهاي حاجيه خانملا اشهدُ ان يا بمان به ‏‏‏‏‏‏‏‏آآآآي

گيسو فشرده چشم برانگشتِ خاك ولي الله اي واژه هاي

هاي محمد اندواله..رسول.مادر ياصلوات لا

وجيهه جان سياه كشيعلي الجييييييييييغوااااااا.

دلشرفِ لانكشآبيا كلٌميني يا صلوات

لبهاي حاجيه خانمفرياد ياد اله محمٌد كف بر دها

يا اللهآ‎رامجيغ ها هاي هاي الٌهم صلي علي كو تاج گلهاي

محمٌد و آل فاتحه مع الصلوات

 

 

وخاك و شعله ي با بو     بوي تواَ م  كه دَم       دَميده دلم  وا

وا دلم بوسه هاي دالانهاي نجيب يا    يال هاي آوازِ  گُر  گرفته ي

افسانه هاي  حاجيه خانم

[ آي اونايي كه گريه ميكنيد ياد  دلِ غريب زهرا..]

رازهاي شانه هاي حاجيه خا  

خوابهاي دلم با        با دوچرخه اي كه پونكِ رگهاي ماهِ نفس بريده تن

تنبور ميزنيدنم بر «ساقي من خرابم»

[آي وجيه خانم حالا بايد داد بزني مادر مادر ما]

در سماوات تو در بند ِ «چيزي در نيابم»با

باران ترسيده نفس در آ

واز هاي كفن

          تن

         پر

واز  و  از ها هاي  تاجهاي گلها

هايِ تو هاي هاي ِ تو واله هاي سيا

آهِ رهاويخته  برگي

سوي  تو بچرخي بميرم  تا دا

مَنِ آتش كشيده حُزن

 

 

ياكلٌميني يا

شانه تكانت دهم كه مرگ نگنجد

اِفهَم!

بسيطزخمه ي منتنبور!

قالي ِ مسموم ثانيه يا يا كلميني يا

يا شانه هاي شراب كه مرگ نگنجد !

 

فرياد مرده  ياد مرده  دا  داد مرده

              اِ فهم !

انگشت خاك كشيده بر ابروي روي وا

واژه هاهاي ها حاجيه خانم

      كه مرگ نگنجد

        يا يا كلٌميني يا

           اِ فهم!

خاخاكِ خاطره  يا ياس ِ ريخته پاشي

ييده به ها هاله هاي حاجيه ها  هاي هاي هاي